Het Materiaal
Voor de betere biljarter is het materiaal steeds belangrijker geworden. Als speler wil je materiaal
hebben waar je op kunt vertrouwen. Zoals bijvoorbeeld je eigen keu, iedere keu reageert anders dan
de volgende op bepaalde stoten, in dat geval kun je beter bekend zijn met je keu.
De biljart-tafel
Het biljart
is in verschillende formaten te vinden, de tafel is niet verbonden aan een vaste
grootte. Het belangrijkste van een biljart is de verhouding van het speelvlak.
De verhouding tussen de lengte van de tafel en de breedte is ALTIJD 2:1. Anders
gezegt, de tafel is twee keer zo lang als dat hij breed is. Het spreekt vanzelf
dat een tafel volkomen waterpas moet staan. De twee meest gangbare formaten
van tafels zijn: 1,15 x 2,30 meter ook wel genoemd het
klein-biljart
en de 1,42 x 2,84 meter deze word ook wel het
groot-biljart of
match-biljart
genoemd. Het speelvlak van een biljart bestaat uit één of meer leiplaten
van ongeveer 5 cm dik. De rand van het speelvlak is gevormt door rubberen banden
die worden omringt door een houten lijst (de hoogte van deze banden is ongeveer
36-37 mm). Het speelvlak en de banden worden bekleed met special voor de biljartsport
ontwikkelt laken, meestal is deze groen maar blauw komt ook voor. Het biljart
wordt verwarmt van onder de leiplaten door warmte spiralen, dit zorgt voor een
vochtvrij speelvlak. Hierbij is thermostaat geplaats om de juiste temperatuur
vast te houden. Vroeger werden lades met as onder de biljarttafels geschoven
om ze warm te krijgen en te houden.
Op het speelvlak zijn vijf stippen of kruisjes te vinden, deze worden de aquitpunten genoemd. Deze
geven aan waar de ballen neer gelegd moeten worden. We spreken van een
bovenaquit,
een
middenaquit en een drietal
benedenaquits. Deze worden
benedenmidden-,
rechterbeneden- en
linkerbenedenaquit genoemd.
De drie punten die over de as van het biljart lopen verdelen het in vier gelijke delen. Op een groot biljart liggen de aquits
dan dus ook precies 57,50 cm uit elkaar. Met behulp van deze punten kan men via denkbeeldige lijnen het biljart verdelen in
allerlei symmetrische vlakken die als oriëntatie bij het spelen kunnen dienen.
Op het groot biljart zijn dan ook merktekens op de omlijsting
aangebracht, de zogenaamde
'diamonds'. Tegenwoordig komen de diamonds ook steeds vaker voor op het klein biljart. De functie van deze diamonds is het
helpen berekenen van een carambole over meerdere banden.
De Biljartballen
Vroeger werd altijd gespeeld met ivoren ballen, maar op den duur werden die vervangen door de tegenwoordige biljartbal. Omdat het gebruik van ivoor steeds meer
protesten opriepen moest er worden gezocht naar vervanging. Vandaag de dag worden de ballen gemaakt van een kunsthars, door vele experimenten zijn de kunsthars ballen
zelfs beter geworden dan de oude ballen van ivoor. Omdat kunsthars in tegenstelling tot ivoor niet gevoelig is voor temperatuurs-invloeden. De biljartbal die wordt
goedgekeurd door de nederlandse biljartbond moet een diameter hebben van 61 tot 61,5 mm en een gewicht van 205 tot 220 gram. Alleen voor de spel soort 'Billard Artistique'
oftewel kunststoten worden nog ivoren ballen gebruikt. De meeste biljartvormen gebruiken drie ballen, waarvan één wit en één rood is. De derde bal is of
wit met een merkpuntje aan twee kanten of de bal is geel van kleur om verwarring te voorkomen.
De Biljartkeu
Oftewel de houten stok waarmee wordt gestoten. De stok wordt keu genoemd en is van een hoogwaardige houtsoort gemaakt. De meest voorkomende houtsoort voor de het
bovenste deel is ahorn. Het onderste deel van de keu kan van meerdere tropische houtsoorten worden gemaakt. De lengte van een biljartkeu in ongeveer 140 cm, het gewicht
varieert van 450 tot 530 gram. De meeste keus bestaan uit twee delen, die in elkaar kunnen worden geschroefd. De schroefdraad is vaak van hout maar een metaal soort
zoals messing komt ook voor. Tevens is er de optie bij sommige keus om het achterdeel te verzwaren met losse metalen ringen. Dit kan de voorkeur zijn van spelers die meerdere
spelsoorten spelen. Voor het spelen van libre is een lichtere keu aan te bevelen dan voor driebanden.
De keu moet volkomen recht zijn en het bovenstuk stevig en niet buigzaam. Het topeind van een keu bestaat uit een beentje (van kunststof of ivoor) en een klein stukje leer,
welke de pomeran wordt genoemd. De pomeran heeft een gemiddelde dikte van 3-4 mm, en heeft een bolvormig uiterlijk. Doormiddel van lijm (dit kan speciale lijm zijn) moet de pomeran
stevig vast zitten op zijn plek, de pomeran mag niet bewegen.
De functie van de pomeran is om te zorgen dat de keu niet afketst van de bal. Tijdens het spelen is het aan te bevelen om geregelt de keu van biljartkrijt te voorzien, dit verlengt
de levensduur van uw pomeran omdat anders de pomeran glad word en dus weer gaat afketsen. Dit krijt
mag niet te zacht zijn want anders blijft er te veel krijt op de keu achter. Maar het mag ook niet te hard zijn want dan komt er geen krijt op de pomeran. Het krijt wat u op de
rand van het biljart zult aantreffen zal aan deze eisen voldoen.
De rechtopstaande kant van de pomeran tot het beentje moet altijd krijtvrij blijven. Het is een goede gewoonte om zo nu en dan met een vochtige vinger de rand van de pomeran te bevochtigen.
Indien er onverhoopt toch een kets heeft plaats gevonden is het verstandig om het plekje die de kets heeft achtergelaten een beetje op te schuren, omdat dat gladde plekje geen krijt meer
opneemt en kan het de volgende keer weer gebeuren.
